چهارم : در بيان استحباب قرائت بعضى سور قرآنيه است در بعضى از صلوات يوميه ، و بعضى ديگر در بعضى ديگر ، مىگوئيم : در سابق بيان شد قرائت هر سوره از سور قرآنيه كه بوده باشد بعد از قرائت فاتحة الكتاب مجزى است ، مگر آنچه در سابق استثنا شد . كلام در اين مقام در بيان استحباب و رجحان قرائت بعضى سور است در بعضى از صلوات . بدان كه در حديث مروى در أواخر اصول كافى « 1 » تقسيم سور قرآنيه شده است به چهار قسم : اول - سور طوال به طاى مكسوره كقصار جمع طويله ثانى سور مئين به ميم و همزه مكسورتين جمع مائه ، مثل سنين جمع سنه ، و سور مثانى ، و سور مفصل . جماعتى از علما در تفصيل اين اقسام چنين فرموده‌اند كه سور طوال هفت سوره است از سورهء بقره تا سورهء يونس ، بنابراين كه سورهء انفال و توبه را يك سوره حساب نموده‌اند ، و سورهء مئين نيز هفت سوره است ، اول سورهء بنى اسرائيل و آخر سورهء مؤمنين ، و فرموده‌اند اين سوره يا صد آيه است يا زياده از صد آيه به قليلى يا كمتر از صد آيه است به قليلى ، به اين سبب تسميه شده به مئين . قال شيخنا الطبرسى : و هى كل سورة يكون نحوا من مائة آية أو فويقه أو دوينه . و فرموده‌اند سورهء مثانى از سورهء يونس است تا سورهء بنى اسرائيل است ، و از فرقان است تا سورهء محمد ، و مراد از سور مفصل از سورهء محمد است تا آخر قرآن . و صاحب قاموس ده قول در تفسير مفصل ذكر نموده ، اول از سورهء قتال است تا آخر قرآن ، و مراد از سورهء قتال سورهء محمد صلَّى اللَّه عليه و آله است . دوم از سورهء

--> « 1 » اصول كافى ج 2 / 601 ح 10 .